Model zachowań ludzkich, opartych na czterech typach zachowań, zapoczątkował twórca psychologii analitycznej Carl Gustav Jung. W 1921 roku opublikował pracę „Typy psychologiczne”, w których rozpoznał i opisał cztery podstawowe „typy”. W 1928 roku profesor William Moulton Marston z Uniwersytetu Harvard rozwinął teorię modelu behawioralnego DISC. Swoje badania opublikował w pracy naukowej „The Emotions of Normal People” („Emocje normalnych ludzi”). W latach 50. XX wieku, Walter Clark opracował narzędzie „analiza wektorowa zachowań” oparte na pracy Marstona. Współcześnie wiele firm stosuje model DISC jako podstawę oceny wzorów zachowań. Eksperci w zakresie psychometrii oceniają skuteczność tego narzędzia oceny, porównując je między innymi z: testem inteligencji WAIS, MBTI, kwestionariuszem osobowości Cattella, MMPI, kwestionariuszem Stronga czy Czterostrefowym modelem stylów zachowań. Narzędzia oparte na modelu DISC wykorzystywane do oceny stylów zachowań wypróbowano na ponad 30 milionach osób na całym świecie!. Z badań przeprowadzonych przez Peronality Insight wynika, że ponad 81% znajomych uczestnika badania widzi, że przedstawia ono bardzo dokładny obraz cech zachowań danej osoby. Pośród tych, u których dominuje styl „D”, dokładność jest na poziomie 91%; dla osób, u których dominuje styl „I”, dokładność jest na poziomie 94%. Osoby o typie „S” jako typie dominującym odnotowują dokładność na poziomie 85%, podczas gdy osoby o typie „C” – 82%. Daje to odnotowaną dokładność na poziomie 88,49%, z odchyleniem standardowym na poziomie 6,43%. Innymi słowy raport wygenerowany przez ten proces większość uczestników postrzega jako bardzo dokładny w większości przypadków.